پيشنهادها : ما استفاده از ابزار تشخيصى امروز را در حد معقول انكار نمىكنيم و تداوم بر اعمال جراحى را به‌عنوان آخرين راه درمان در موردى كه ضرورت داشته باشد مىپذيريم اما بايستى با حركتى نوين در جهت طب اسلامى بر مبناى قرآن كريم و كلام معصومين قدم برداشته و تمام قوانين پزشكى و غير پزشكى خودمان را بر مبناى موازين اسلامى طراحى كرده و اصل انسانها را فراموش نكنيم تا به فرعيات او برسيم لذا مسئولان ترويج آموزش پزشكى بايستى چندين واحد درسى به نام اخلاق در پزشكى كه شامل فلسفه خلقت انسان و فلسفه ابعاد وجودى انسان ، كرامت و فضيلت‌هاى ذاتى و عرضى او و آشنايى با احكام فقهى و تقويت بعد معنوى پزشكان و . . . بگنجانند و پزشكان ما را قبل از اينكه به حرفه پزشكى مشغول شوند با اخلاق اسلامى و نبوى آشنا نمايد تا راه را از چاه تشخيص داده و به خود و هم‌نوعان خود لطمه نزنند و اين خود بهترين راه وحدت حوزه و دانشگاه است . منابع : قرآن كريم ، كتاب اخلاق در پزشكى دكتر منصور اشرفى ، گنجينه تندرستى دكتر رضا منتظر ، مقالات برگزيده اولين همايش ملى مديريت طب اسلامى ، تجربيات شخصى خودم